du

Frå Wiktionary - den frie ordboka

Innhaldsliste 1 Norsk 1.1 Pronomen 1.1.1 Bøying 1.1.2 Eksempel 1.1.3 Andre former 1.1.4 Andre språk 1.1.5 Etymologi 2 Amanab 2.1 Substantiv 2.1.1 Andre språk 3 Bretonsk 3.1 Adjektiv 3.1.1 Andre språk 4 Dansk 4.1 Pronomen 4.1.1 Bøying 4.1.2 Etymologi 5 Esperanto 5.1 Talord 5.1.1 Andre språk 5.1.2 Etymologi 6 Fransk 6.1 Artikkel 6.1.1 Etymologi 7 Tysk 7.1 Pronomen 7.1.1 Bøying 7.1.2 Etymologi 8 Ido 8.1 Talord 8.1.1 Andre språk 9 Kurdisk 9.1 Talord 10 Litauisk 10.1 Talord 11 Normannisk 11.1 Substantiv 11.1.1 Andre språk 11.1.2 Etymologi 12 Svensk 12.1 Pronomen 12.1.1 Bøying 12.1.2 Etymologi 13 Walisisk 13.1 Adjektiv

[endre] Norsk

Pronomen

du

1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøraren, den som utfører handlinga

[endre] Bøying

du (subjekt) - deg (objekt) - din m, di f, ditt n, dine fl

For bøying av alle dei personlege pronomena, sjå første person eintalspronomenet eg for nynorsk og jeg for bokmål

[endre] Eksempel

1. "skal du ikkje vitje mora di snart", spurde ho han undrande

[endre] Andre former

De (alltid med stor bokstav, høfleg form)

[endre] Andre språk

• Albansk: ti
• Bretonsk: te
• Dansk:

  uhøgtidleg: du

  høfleg: De (alltid med stor bokstav)

• Engelsk: you
• Esperanto: vi
• Estisk: sa, sina
• Finsk: sinä, sinun
• Fransk:

  uhøgtidleg tu

  høfleg vous (betyr eigentleg "de")

• Gammelengelsk: þū
• Gammelpersisk: 𐎬𐎺𐎶 (tuvam)
• Italiensk:

  uhøgtidleg: tu

  høfleg: lei, Lei

  høgtidleg: Voi

• Japansk:

  uhøgtidleg: 君 (きみ, kimi)

  høfleg: 貴方 (あなた, anata)

  litt uhøfleg, blant vener er det meir slang: お前 (おまえ, omaé)

  uhøfleg: 手前 (てまえ, temae), nokre gongar forkorta til てめ～～, temee

  særs uhøfleg: 貴様 (きさま, kisamá)

  Merk: Desse orda er i røynda å rekne som substantiv, og nyttast lite i tale, særleg om konteksta er kjent frå før.

• Kinesisk: 你 (nǐ), 您 (nín)
• Kirkeslavisk: тъі (ty)
• Makedonsk: ти (ti)
• Nederlandsk:

  uhøgtidleg: (standardform) jij, je, (i flamsk) gij, ge

  høfleg: u

• Polsk: ty
• Rumensk:

  uhøgtidleg: tu

  høfleg: Mal:t

  høgtidleg dumneavoastră

• Russisk:

  uhøgtidleg: ты (ty)

  høfleg: Вы (Vy)

• Svensk: du
• Spansk: tú
• Tsjekkisk: ty
• Tyrkisk: sen
• Tysk:

  uhøgtidleg: du

  høfleg: Sie

• Ungarsk: te

[endre] Etymologi

Frå norrønt þú, med objektsform þik. Ordet har same opphav som dei tilsvarande pronomena i svensk, dansk, færøysk og islandsk. Slektsord med engelsk you, fransk tu og mange andre europeiske ord med tilsvarande tyding.

[endre] Amanab

Substantiv

du

1. ein slags fugl

[endre] Andre språk

• Engelsk: bird, fowl
• Esperanto: birdo
• Finsk: lintu
• Fransk: oiseau
• Islandsk: fugl
• Italiensk: uccello
• Latin: avis
• Lavtysk: Vogel
• Spansk: pájaro
• Polsk: ptak
• Tysk: Vogel

[endre] Bretonsk

Adjektiv

1. svart (farge)

[endre] Andre språk

• Dansk: sort
• Engelsk: black
• Fransk: noir
• Japansk: 黒い (くろい, kuroi)
• Norsk (bokmål): svart, sort
• Norsk (nynorsk): svart
• Spansk: negro
• Svensk: svart
• Tysk: schwarz

[endre] Dansk

Pronomen

1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøraren, den som utfører handlinga

[endre] Bøying

du (subjekt) - dig (objekt) - din m, dit n, dine fl

[endre] Etymologi

Frå norrønt þú, med objektsform þik. Ordet þú har same opphav som dei tilsvarande pronomena i svensk, dansk, færøysk og islandsk. Slektsord med engelsk you, fransk tu og mange andre europeiske ord med tilsvarande tyding.

[endre] Esperanto

[endre] Talord

du

1. talet to

[endre] Andre språk

• Dansk: to
• Engelsk: two
• Fransk: deux
• Japansk: 二 (ni)
• Norsk: to
• Spansk: dos
• Svensk: två
• Tysk: zwei, zwo

[endre] Etymologi

Frå latin duo, med samme tyding

[endre] Fransk

[endre] Artikkel

du

1. "til/av den"
2. delingsartikkel, nyttast om uvisse mengder av ting (som engelsk some), men omsetjast ofte ikkje til norsk

[endre] Etymologi

Satt saman av preposisjonen de ("fra", "av") og hankjønnartikkelen le ("den, "det")

[endre] Tysk

Pronomen

du

1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøraren, den som utfører handlinga

[endre] Bøying

du, Du (subjekt) - dich (objekt) - dir (dativ) - deiner (genitiv)

Merk: bøyinga i genitiv uttrykker ikkje eigedom, for å gjere det må man bruke dein, som bøyast i kjønn, tal og kasus.

[endre] Etymologi

Frå gammelhøytysk du, slektsord med gammelengelsk thu, forelda engelsk thou og dei tilsvarande skandinaviske pronomena.

[endre] Ido

[endre] Talord

du

1. talet to

[endre] Andre språk

• Dansk: to
• Engelsk: two
• Fransk: deux
• Japansk: 二 (ni)
• Norsk: to
• Spansk: dos
• Svensk: två
• Tysk: zwei, zwo

[endre] Kurdisk

[endre] Talord

du

1. talet to

[endre] Litauisk

[endre] Talord

du

1. talet to

[endre] Normannisk

Substantiv

du

1. ein hertug

[endre] Andre språk

• Engelsk: duke
• Esperanto: duko m
• Finsk: herttua m
• Fransk: duc m
• Hebraisk: דוכס m
• Italiensk: duca m
• Japansk: 公爵 (こうしゃく, kõshaku)
• Latin: dux m
• Nederlansk: hertog m
• Norsk: hertug m
• Portugisisk: duque m
• Rumensk: duce m
• Russisk: герцог m
• Slovensk: vojvoda m
• Spansk: duque m
• Tysk: Herzog m
• Ungarsk: herceg

[endre] Etymologi

Frå latin dux ("leiar", "kommandør"), frå verbet ducere ("å leie"), frå indoeuropeisk rot deuk- ("å leie"). Slektsord med fransk duc, engelsk duke og mange andre romanske tilsvarande ord.

[endre] Svensk

Pronomen

du

1. personleg pronomen, andre person eintal subjekt: tilhøraren, den som utfører handlinga

[endre] Bøying

du (objekt) - dig, dej (objekt) - din m, ditt n, dina fl (genitiv)

[endre] Etymologi

Frå norrønt þú, med objektsform þik. Ordet har òg gjeve opphav til dei tilsvarande pronomena i dansk, norsk, færøysk og islandsk. Slektsord med engelsk you og mange andre europeiske ord med tilsvarande tyding.

[endre] Walisisk

Adjektiv

du

1. svart (farge)