blåse

Frå Wiktionary - den frie ordboka
Hopp til navigering Hopp til søk

Nynorsk[endre]

Ordsoge 1[endre]

Andre former[endre]

  • (tidlegare rettskrivingar) blåsa

Substantiv[endre]

blåse f (bunde eintal blåsa, ubunde fleirtal blåser, bunde fleirtal blåsene)

  1. luftfylt kule som vert brukt til fløyt
  2. blære

Ordsoge 2[endre]

Frå norrønt blása.

Andre former[endre]

Verb[endre]

blåse

  1. luft som er i strøymande rørsle
  2. å verte ført av vind eller anna luftstraum
  3. presse luft ut av lungene
  4. lage lufstraum med reiskap, til dømes belg
  5. få fram tonar med blåseinstrument, til dømes trompet
Bøying[endre]
Liketydingar[endre]