sjakk

Nynorsk

Ordsoge

Frå norrønt skák, frå lågtysk, opphavleg frå persisk.

Substantiv

sjakk m (bunde eintal sjakken; uteljande)

1. brettspel for to spelarar med brikker der det er om å gjere å setje kongen i sjakk

Kjelder

«sjakk» i nynorskordboka til dokumentasjonsprosjektet.