fjell
Frå Wiktionary - den frie ordboka
Innhaldsliste |
Nynorsk[endre]
Ordsoga[endre]
Namnord[endre]
fjell n (bunde eintal fjellet; ubunde fleirtal fjell; bunde fleirtal fjella)
- høg massiv formasjon av stein
- Fjellet der borte er det høgste i landet.
- høgt område som ligg ved/mellom/på fjell; fjellstrok
- Dei gjekk seg bort medan dei gjekk i fjellet.
- grunnfjell
Kjelder[endre]
- «fjell» i nynorskordboka til dokumentasjonsprosjektet.
