eining
Frå Wiktionary - den frie ordboka
Innhaldsliste |
Nynorsk [endre]
Ordsoga [endre]
Frå norrønt eining ('‘einskap’').
Substantiv [endre]
eining f (bunde eintal eininga; ubunde fleirtal einingar; bunde fleirtal einingane)
- det å eina; gjera til eitt
- mindre del av noko; ei gruppa
- Abeidet er fordelt på mindre einingar.
- storleik som ein kan måla ting i
- Tesla er eininga for styrken på magnetfelt.
Kjelder [endre]
- «eining» i nynorskordboka til dokumentasjonsprosjektet.
