eining

Frå Wiktionary - den frie ordboka
Gå til: navigering, søk

Nynorsk[endre]

Ordsoga[endre]

Frå norrønt eining ('einskap').

Substantiv[endre]

eining f (bunde eintal eininga, ubunde mangtal einingar, bunde mangtal einingane)

  1. det å eina; gjera til eitt
  2. mindre del av noko; ei gruppa
    Arbeidet er fordelt på mindre einingar.
  3. storleik som ein kan måla ting i
    Tesla er eininga for styrken på magnetfelt.

Kjelder[endre]