eining
Frå Wiktionary - den frie ordboka
Innhaldsliste |
[endre] Nynorsk
[endre] Ordsoga
Frå gamalnorsk eining ('‘einskap’').
[endre] Substantiv
eining f (bunde eintal eininga [einingi]; ubunde fleirtal einingar; bunde fleirtal einingane)
- det å eina; gjera til eitt
- mindre del av noko; ei gruppa
- Abeidet er fordelt på mindre einingar.
- storleik som ein kan måla ting i
- Tesla er eininga for styrken på magnetfelt.
[endre] Kjelder
- «eining» i nynorskordboka til dokumentasjonsprosjektet.
